Ο Φίλιππος προφητεύει για τον Αλέξανδρο

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Ψευδοκαλλισθένη, «Βίος Αλεξάνδρου»

Ο Φίλιππος προφητεύει για τον Αλέξανδρο:

Βλέπω ότι η σπορά είναι θεϊκή. Γιατί μόλις το παιδί έπεσε στη γη
(γεννήθηκε στον κυοφόρο δίφρο-σκαμνί) ακούστηκαν αλλεπάλληλες βροντές και αστραπές φώτισαν τον ουρανό ώστε ταρακουνήθηκε ολόκληρο το σύμπαν.
Ο τοκετός συνοδεύτηκε από επίσημα κοσμικά σημάδια.



«ΚΑΛΕΙΣΘΩ ΔΕ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ».

ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.

Σ’ όλη τη Μακεδονία και στην Πέλλη (Πέλλα) και στη Θράκη έγινε στεφανηφορία.

το όνειρο της Ολυμπιάδος

Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΠΩΣ ΓΕΝΝΗΣΕ ΔΡΑΚΟ


πίνακας της Χρυσούλας Ματσιαρόκου (αντιγραφή και έμπνευση από μεσαιωνικά χειρόγραφα)

Πλουτάρχου, «Βίος Αλεξάνδρου»

Κάποτε πάλι, ενώ κοιμόταν η Ολυμπιάδα, φάνηκε ένας δράκοντας να είναι ξαπλωμένος δίπλα στο σώμα της. Λένε μάλιστα πως το γεγονός αυτό έγινε αιτία να σβήσει ο έρωτας του Φιλίππου για τη γυναίκα του και να πάψει να είναι διαχυτικός μαζί της. Είτε επειδή φοβήθηκε μήπως η γυναίκα του του κάνει μάγια και τον φαρμακώσει είτε επειδή πίστεψε πως η συνεύρεση εκείνη της γυναίκας του ήταν ιερή, έχοντας την ιδέα πως κοιμήθηκε μ’ έναν ανώτερό του, από τότε δεν πήγαινε να κοιμηθεί μαζί της. Υπάρχει όμως και μια άλλη φήμη γι’ αυτά. Ότι δηλαδή όλες οι γυναίκες εκείνες (οι μυημένες στα Καβείρια Μυστήρια της Σαμοθράκης) από τα πολύ παλιά χρόνια επιδίδονται στα Ορφικά και τα Διονυσιακά όργια. Ονομάζονται Κλώδωνες και Μιμαλλόνες και οι μυστηριακές τους ιερουργίες μοιάζουν σε πολλά μ’ αυτές που τελούν οι Ηδωνίδες γυναίκες (από την Ηδωνία, χώρα ανάμεσα στον ποταμό Νέστο και το Στρυμώνα) και οι Θρακιώτισσες που κατοικούν στην περιοχή του Αίμου, από τις οποίες πιστεύεται ότι προέρχεται και η λέξη θρησκεύω που χρησιμοποιείται για τις υπερβολικές και περίεργες ιερουργίες.
Η Ολυμπιάδα μάλιστα, επειδή αγαπούσε περισσότερο από τις άλλες τις μυστικοπάθειες και τους ενθουσιασμούς (την κατάληψή της από θεϊκά πνεύματα) είχε στη συντροφιά της μεγάλα ήμερα φίδια, τα οποία έβγαιναν από τον κισσό και τα μυστικά κιβώτια, τυλίγονταν πάνω στους θύρσους (τα μακριά ραβδιά του Διονύσου) και τα στεφάνια των γυναικών και άφηναν έκπληκτους τους άνδρες.



ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Ευγενία Κούκουρα

Η αναγγελία της γέννησης του Αλέξανδρου

Η αναγγελία της γέννησης του Αλέξανδρου βρίσκει τον Φίλιππο σε μάχη.

Κόιντου Κούρτιου Ρούφου, Η Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου»

Όταν γεννιόταν ο Αλέξανδρος, ο Φίλιππος έλειπε στην πολιορκία της Ποτίδαιας (στην α΄ χερσόνησο της Χαλκιδικής) στα παράλια της Μακεδονίας.
Εκεί του αναγγέλθηκαν τρεις ευχάριστες ειδήσεις την ίδια μέρα, πρώτον ότι ο στρατηγός του Παρμενίωνας νίκησε τους Ιλλυριούς σε κάποια μεγάλη μάχη, δεύτερον ότι τα άλογά του νίκησαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες και ήδη του έστελναν το βραβείο, και τρίτον ότι η γυναίκα του γέννησε αγόρι.
Ο Φίλιππος, επειδή ήξερε την αστάθεια στα ανθρώπινα πράγματα, αναφώνησε:
«Τύχη, πρόσθεσε και κανένα δυστύχημα σ’ αυτά τα πολύ ευτυχή γεγονότα».

απόδοση κειμένου: Ευγενία Κούκουρα

Ο Νεκτανεβώ ήταν πατέρας του Αλέξανδρου;

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΘΕΛΕΙ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΟ ΝΕΚΤΑΝΕΒΩ

φωτό από μεσαιωνικό χειρόγραφο

Ψευδοκαλλισθένη, «Βίος Αλεξάνδρου»

Κι όταν ήρθε η ώρα να γεννήσει, η Ολυμπιάδα
ΚΑΘΙΣΑΣΑ ΕΠΙ ΤΟΝ ΚΥΟΦΟΡΟΝ ΔΙΦΡΟΝ ΩΔΙΝΕ
(κάθισε στον κυοφόρο δίφρο-σκαμνί)
και την έπιασαν οι ωδίνες-οι πόνοι της γέννας.

Μαζί της βρισκόταν κι ο Νεκτανεβώ, ο οποίος αφού μελέτησε τα ουράνια σημάδια, την συμβούλευε να μην επισπεύσει τον τοκετό, κι αφού συγκλόνισε (ανατάραξε) τα κοσμικά στοιχεία χρησιμοποιώντας τη μαγική του τέχνη, μάθαινε τα ενεστώτα τη φύσει (την παρούσα κατάσταση της φύσεως) και της λέει:

«Γυναίκα, συγκρατήσου, γιατί αν γεννήσεις τώρα, θα γεννήσεις υπόδουλο αιχμάλωτο».

Κι όταν έρχονταν πάλι οι πόνοι στη γυναίκα και δεν μπορούσε να τους υποφέρει, ο Νεκτανεβώς της είπε:

«Κάνε λίγη υπομονή γυναίκα, γιατί αν γεννήσεις τώρα, αυτός που θα γεννηθεί θα είναι γάλλος (ανίκανος) και απρόκοπος (ευνούχος)».

Ο Νεκτανεβώ παρηγορούσε τη γυναίκα και την ενθάρρυνε και την δασκάλευε να κλείνει με τα χέρια της τη μήτρα (για να καθυστερήσει τον τοκετό).
Κι αυτός με τις μαγικές του δυνάμεις ήλεγχε τον τοκετό της γυναίκας.
Πάλι εξέτασε τους ουράνιους δρόμους των κοσμικών στοιχείων, κι όταν κατάλαβε ότι ολόκληρο το σύμπαν μεσουρανούσε και είδε κάποια λάμψη στον ουρανό, η οποία έμοιαζε σαν τον ήλιο του μεσουρανούσε (το μεσημέρι) είπε στην Ολυμπιάδα:

«ΔΙΔΟΥ ΝΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟΝ ΦΩΝΗΝ».
«Ξεφώνισε τώρα τη φωνή του τοκετού».

Κι αυτός καθοδήγησε τον τοκετό της (την ξεγέννησε) κα της είπε:

«ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, ΑΡΤΙ ΤΕΞΕΙΣ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΑ».
«Βασίλισσα, τώρα θα γεννήσεις ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΑ».

Κι η Ολυμπιάδα μυκησαμένη (μούγκρισε) πιο πολύ από βόδι (αγελάδα) γέννησε παιδί αρσενικό με τη βοήθεια της τύχης.

ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΣ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΗΝ
(όταν το παιδί έπεσε κάτω στη γη)
ακούστηκαν αλλεπάλληλες βροντές και φωτισμοί
αστραπών σαν να ταρακουνήθηκε ολόκληρο το σύμπαν.

απόδοση κειμένου: ΚΟΥΚΟΥΡΑ ΕΥΓΕΝΙΑ

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Το όνειρο της Ολυμπιάδας

φιλοτεχνήθηκε από Ματσιαρόκου Χρυσούλα

Πλουτάρχου, «Βίος Αλεξάνδρου»

Το προηγούμενο βράδυ πριν από την πρώτη νύχτα του γάμου της με το Φίλιππο η νύφη (η Ολυμπιάδα) είδε στ’ όνειρό της πως άκουσε μια βροντή και πως ένας κεραυνός έπεσε στην κοιλιά της. Στο σημείο που την χτύπησε ο κεραυνός άναψε μια μεγάλη φλόγα, ύστερα διασπάστηκε σε άλλες φλόγες που κατευθύνονταν προς κάθε κατεύθυνση και τελικά έσβησε.

Το όνειρο του Φιλίππου

Λίγο καιρό αργότερα απ’ το γάμο, ο Φίλιππος είδε όνειρο, πως σφράγισε την κοιλιά της γυναίκας του με τα ίδια του τα χέρια.
Και μάλιστα το σκάλισμα της σφραγίδας, όπως είδε στ’ όνειρό του παρίστανε ένα λιοντάρι. Όλοι οι άλλοι μάντεις είδαν με ύποπτο μάτι τ’ όνειρο και πρότειναν στο Φίλιππο να προσέχει πιο πολύ τη σύζυγό του.
Ο Αρίστανδρος ο Τελμησεύς όμως του είπε πως η γυναίκα του είναι έγκυος -γιατί κανένας δεν σφραγίζει τ’ άδεια πράγματα- και μάλιστα πως έχει στην κοιλιά της ένα αγόρι με ρωμαλέα και λιονταρίσια ψυχή.

απόδοση κειμένων :Ευγενία Κούκουρα

Η γέννηση του Αλέξανδρου ‘καλείσθω δε Αλέξανδρος’

φωτο από χειρόγραφο

Η γέννηση του Αλέξανδρου
και το όνειρο της Ολυμπιάδος και του Φιλίππου

... ἡ μὲν οὖν νύμφη πρὸ τῆς νυκτός, ᾗ συνείρχθησαν εἰς τὸν θάλαμον, ἔδοξε βροντῆς γενομένης ἐμπεσεῖν αὐτῆς τῇ γαστρὶ κεραυνόν, ἐκ δὲ τῆς πληγῆς πολὺ πῦρ ἀναφθέν, εἶτα ῥηγνύμενον εἰς φλόγας πάντῃ φερομένας διαλυθῆναι. Ὁ δὲ Φίλιππος ὑστέρῳ χρόνῳ μετὰ τὸν γάμον εἶδεν ὄναρ αὑτὸν ἐπιβάλλοντα σφραγῖδα τῇ γαστρὶ τῆς γυναικός· ἡ δὲ γλυφὴ τῆς σφραγῖδος ὡς ᾤετο λέοντος εἶχεν εἰκόνα.(ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ)

Η γέννηση του Αλέξανδρου όπως την διηγείται η Ευγενία Κούκουρα

Η Ολυμπιάδα πριν παντρευτεί τον Φίλιππο ονειρεύτηκε κάτι σημαδιακό.

Ένας κεραυνός έπεσε πάνω στην κοιλιά της και ακούστηκε φοβερός κρότος.

Στο σημείο που έπεσε ο κεραυνός ξεπήδησε φωτιά και οι φλόγες απλώθηκαν προς κάθε κατεύθυνση και αμέσως μετά έσβησαν.

(τον πίνακα "το όνειρο της Ολυμπιάδος" φιλοτέχνησε η Χρυσούλα Ματσιαρόκου
εμπευσμένη από μεσαιωνικά χειρόγραφα)

Αλλά και ο Φίλιππος είδε όνειρο, το ίδιο σημαδιακό. Είδε ότι σφράγιζε την κοιλιά της γυναίκας του με το χρυσό του σφραγιδόλιθο,που είχε έναν πολύτιμο λίθο, πάνω στον οποίο ήταν χαραγμένα ένας ήλιος, μια λεοντοκεφαλή και ένα μικρό δόρυ.

φωτό από μεσαιωνικό χειρόγραφο

Ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ για την γέννηση του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ γράφει:

Ἐγεννήθη δ´ οὖν Ἀλέξανδρος ἱσταμένου μηνὸς Ἑκατομβαιῶνος, ὃν Μακεδόνες Λῷον καλοῦσιν, ἕκτῃ, καθ´ ἣν ἡμέραν ὁ τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος ἐνεπρήσθη νεώς· ᾧ γ´ Ἡγησίας ὁ Μάγνης ἐπιπεφώνηκεν ἐπιφώνημα κατασβέσαι τὴν πυρκαϊὰν ἐκείνην ὑπὸ ψυχρίας δυνάμενον· εἰκότως γὰρ ἔφη καταφλεχθῆναι τὸν νεών, τῆς Ἀρτέμιδος ἀσχολουμένης περὶ τὴν Ἀλεξάνδρου μαίωσιν. Ὅσοι δὲ τῶν μάγων ἐν Ἐφέσῳ διατρίβοντες ἔτυχον, τὸ περὶ τὸν νεὼν πάθος ἡγούμενοι πάθους ἑτέρου σημεῖον εἶναι, διέθεον, τὰ πρόσωπα τυπτόμενοι καὶ βοῶντες ἄτην ἅμα καὶ συμφορὰν μεγάλην τῇ Ἀσίᾳ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τετοκέναι. Φιλίππῳ δ´ ἄρτι Ποτείδαιαν ᾑρηκότι τρεῖς ἧκον ἀγγελίαι κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, ἡ μὲν Ἰλλυριοὺς ἡττῆσθαι μάχῃ μεγάλῃ διὰ Παρμενίωνος, ἡ δ´ Ὀλυμπίασιν ἵππῳ κέλητι νενικηκέναι, τρίτη δὲ περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου γενέσεως. Ἐφ´ οἷς ἡδόμενον ὡς εἰκὸς ἔτι μᾶλλον οἱ μάντεις ἐπῆραν, ἀποφαινόμενοι τὸν παῖδα τρισὶ νίκαις συγγεγεννημένον ἀνίκητον ἔσεσθαι.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις έξι του μηνός Εκατομβαιώνος, τον οποίο οι Μακεδόνες ονομάζουν Λώο, τη μέρα που κάηκε στην Έφεσο ο ναός της Αρτέμιδας. Ο Ηγησίας από την Μαγνησία ‘επιπεφώνηκεν επιφώνημα ψυχρίας δυνάμενον’, είπε ένα τόσο κρύο αστείο, που θα μπορούσε να σβήσει εκείνη τη φωτιά. Είπε δηλαδή, πως ήταν επόμενο να καεί ο ναός της Αρτέμιδος αφού η θεά ήταν απασχολημένη με τη γέννα της Ολυμπιάδας, μιας και η θεά ήταν προστάτιδα της γέννας.

(ο πίνακας "η γέννα της Ολυμπιάδος" φιλοτεχνήθηκε από τη Χρυσούλα Ματσιαρόκου,

που τον εμπνεύστηκε από μεσαιωνικά χειρόγραφα)

Όσοι μάλιστα από τους μάγους έτυχε να βρίσκονται, τότε στην Έφεσσο, πίστεψαν πως η πυρπόληση του ναού ήταν σημάδι που προμηνούσε κι άλλη συμφορά και φώναζαν πως η μέρα εκείνη γέννησε μεγάλη συμφορά για την Ασία.Ο Φίλιππος τότε είχε μόλις κυριέψει την Ποτίδαια και του ήρθαν τρεις ευχάριστες ειδήσεις την ίδια στιγμή. Η μία έλεγε πως ο Παρμενίων νίκησε σε μεγάλη μάχη τους Ιλλυριούς, η άλλη πως ανακηρύχθηκε νικητής στους Ολυμπιακούς αγώνες στην ιπποδρομία και η Τρίτη πως γεννήθηκε ο Αλέξανδρος.Ο Φίλιππος χάρηκε γι’ αυτές τις ειδήσεις, αλλά ακόμα περισσότερο όταν του είπαν οι μάντεις πως ο γιος του θα είναι ανίκητος, αφού γεννήθηκε με τρεις νίκες.


Ο ΨΕΥΔΟΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗΣ για τη γέννηση του Αλέξανδρου γράφει:

Ο Φίλιππος για τον Αλέξανδρο:
Βλέπω ότι η σπορά είναι θεική!
Γιατί μόλις το παιδί έπεσε στη γη ακούστηκαν αλλεπάλληλες βροντές και αστραπές φώτισαν τον ουρανό ώστε ταρακουνήθηκε ολόκληρο το σύμπαν.
Ο τοκετός συνοδεύτηκε από επίσημα κοσμικά σημάδια.

‘καλείσθω δε Αλέξανδρος’
ονομάστηκε ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.

Σ’ όλη τη Μακεδονία και στην Πέλλα
και στη Θράκη έγινε στεφανηφορία.

Η απόδοση των κειμένων έγινε από την Ευγενία Κούκουρα